selef


selef
seléf, seléfi, s.m. (înv.) predecesor.
Trimis de blaurb, 07.12.2006. Sursa: DAR

Dicționar Român. 2013.

Look at other dictionaries:

  • selef — is., esk., Ar. selef Bir görevde, bir makamda kendinden önce bulunmuş olan kimse, öncel, halef karşıtı Hâlbuki yeni patron selefine hiç benzemiyordu. H. Taner Birleşik Sözler halef selef …   Çağatay Osmanlı Sözlük

  • Selef — Göksu Nehri Pour les articles homonymes, voir Göksu. Göksu Nehri (Calycadnus) Le Göksu …   Wikipédia en Français

  • selef — (A.) [ ﻒﻠﺱ ] öncekiler, önceki görevliler …   Osmanli Türkçesİ sözlüğü

  • SELEF — (Self) Eskiden olan. Evvelce bulunmuş olan. * Yerine geçilen. * Önde olmak, ileri geçmek. * Eski adam …   Yeni Lügat Türkçe Sözlük

  • selef — önce gelen kimse …   Hukuk Sözlüğü

  • SELEF-İ SÂLİHÎN — Ehl i Sünnet ve Cemaat in ilk rehberleri: Tabiîn ile Ashabın ileri gelenleri ve Tebe i Tabiînden olan müslümanlar …   Yeni Lügat Türkçe Sözlük

  • halef selef — sf. Biri ötekinin makamını alan Atasözü, Deyim ve Birleşik Fiiller halef selef olmak …   Çağatay Osmanlı Sözlük

  • halef selef olmak — biri ötekinin makamını almak, yerine geçmek …   Çağatay Osmanlı Sözlük

  • HALEF AN-SELEF — Seleften halefe geçme. Geçen ve gidenden, gelene kalma. Babadan evlâda geçme …   Yeni Lügat Türkçe Sözlük

  • İSTİSLAF — (Selef. den) Birinin yerine geçme. Selef olma …   Yeni Lügat Türkçe Sözlük


Share the article and excerpts

Direct link
Do a right-click on the link above
and select “Copy Link”

We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.